Στη σχολική μας γιορτή, 27-10-2023, συμμετείχαν πολλοί μαθητές και μαθήτριες με κείμενα και τραγούδια, με χορωδία και μουσικά όργανα. Την επιμέλεια της γιορτής είχαν η κα Βραδή και ο κ. Μητσάκος ενώ την τεχνική υποστήριξη ο κ. Στεφανίδης. Τη γιορτή παρακολούθησαν και αρκετοί γονείς.
Στο κλείσιμο της γιορτής διαβάστηκε και το παρακάτω κείμενο, από το βιβλίο του Ευρυπίδη Κλεόπα: “Τα 36 κλικ του φωτοφράχτη”, εκδόσεις Ποταμός, 2023
ως μια μαρτυρία από την εποχή της Κατοχής στην τοπική ιστορία της γειτονιάς μας.
Η ΒΙΛΛΑ ΚΛΩΝΑΡΙΔΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, η οικογένεια Κλωναρίδη εκτός από την Ρεβέκκα Μπεραχά, μητέρα της Οντέτ και πεθερά του Κλέωνα Κλωναρίδη, έκρυβε στην κόκκινη βίλλα της Πατησίων και έναν άλλο νεαρό Εβραίο, ονόματι Μωρίς Μπενουζίλιο. Είχαν δηλώσει ότι ήταν ανιψιός από την Κρήτη, με το όνομα Μανωλιός. Ο Μωρίς ήταν δέκα έξι, όσο περίπου οι αδερφές Κλωναρίδη η Τζούλια και η Μπεμπέλα, αλλά και η ξαδέρφη τους η Νουνούκα, η μητέρα μου. Τον Μανωλιό για μεγαλύτερη σιγουριά, τον δήλωσαν δέκα τεσσάρων, και πήγαινε στο Πειραματικό στη Σκουφά. Κάποια μέρα λοιπόν που παίζανε χαρτιά, πάνω στην άμιλλα του παιχνιδιού, και βλέποντας τον υπερβολικό ζήλο του Μανωλιού για το παιχνίδι, του λέει η Νουνούκα επιτιμητικά: Μα πώς κάνεις έτσι βρε Μανώλη, σαν Εβραίος κάνεις! Και θέλοντας να ενισχύσει στην άποψή της, τρέχει στη βιβλιοθήκη και φέρνει το γερμανικό λεξικό που τους είχαν δώσει στο σχολείο, με την κατατομή προσώπου των ανθρωπίνων φυλών. Νάτο, ολόιδιος είσαι του λέει, δείχνοντάς του το αντίστοιχο εικονίδιο! Άσπρισε αυτός, κιτρίνισαν και τα κορίτσια που γνωρίζανε. Μ’ αυτό τον τρόπο, έμαθε το μυστικό του Μανωλιού και η Νουνούκα.
Μήνες αργότερα. Ένας εθελοντής ρουφιάνος, πάντα βρίσκεται. Ένας πλανόδιος πωλητής έξω απ’ το Πειραματικό, τον καταδίδει στη Γκεστάπο. Έρχονται οι Γερμανοί για έρευνα στο Κλωναριδαίικο μαζί με τον ρουφιάνο. Η υπηρέτρια πρόλαβε να ειδοποιήσει, κι ο Μωρίς διέφυγε μέσα απ’ το ρέμα που πέρναγε πίσω απ’ το κτήμα Κλωναρίδη. Ο Γερμανός βαριόταν, ήθελε να κλείσει την υπόθεση και να φύγει. Ξεφύλλιζε αδιάφορα τα βιβλία του Μωρίς. Μα ο δοσίλογος επέμενε. Του έκανε και υποδείξεις. «Γιατί είναι σκισμένο το όνομα στην αρχική σελίδα του κάθε βιβλίου;» ή «Μπορεί ένας δεκατετράχρονος να διαβάζει Σοπενάουερ;» και άλλες τέτοιες ρουφιανιές.
Έτσι το ζεύγος Κλωναρίδη, οδηγείται στην οδό Μέρλιν. Ο Ερρίκος ισχυρίζεται ότι ο μικρός δεν είναι Εβραίος. Η Ασπασία η γυναίκα του, λέει στον Γερμανό διοικητή. Εβραίος είναι και τον κρύβαμε. Όπως θα κρύψουμε αύριο και τα δικά σου παιδιά. Τους άφησαν να γυρίσουν πίσω, αλλά τους επιτάξανε το σπίτι. Στο αυτοκίνητο της επιστροφής, η Ασπασία έκλαιγε.
-Μην στενοχωριέστε κυρία, γρήγορα θα φύγουμε, της λέει ο Γερμανός. Ήτανε άνοιξη του 1944.
